Hallo allemaal, ik wil graag mijn verhaal delen over een gebeurtenis die mijn leven voorgoed veranderde en mijn kijk op seks en het christendom op zijn kop zette. Ik ben nu halverwege de twintig (tussen millennials en generatie Z in), en dit gebeurde toen ik 18 was. In dit bericht bespreek ik liefde, genezing, seks en liefdesverdriet.
Mijn gedachten dwalen af naar een ex-vriendje dat ik ongeveer zes jaar geleden had, toen ik in mijn eerste jaar zat op een kleine christelijke universiteit.
Op een avond ontmoette ik een jongen die ik “M” zal noemen. Hij was muzikant, christen, excentriek, grappig en ontzettend knap. Vanaf het moment dat ik hem zag, móest ik hem leren kennen, en het klikte meteen. We brachten veel tijd samen door en hij troostte me in een aantal van mijn moeilijkste momenten dat jaar. Dit ging een paar weken zo door; we brachten steeds meer tijd samen door. Ik werd smoorverliefd op hem.
In het begin was het zo perfect. M leek me echt te begrijpen en we hadden zo’n geweldige klik. We hadden ook een vergelijkbare opvoeding gehad, allebei christelijk. Hij liet me vaak smelten met zinnetjes als: “Je bent zo mooi”, “Ik wil je gewoon kussen en overal aanraken als ik in je prachtige ogen kijk”, “Je lichaam heeft de perfecte maat en vorm” en “Ik wil met je vrijen tot we allebei pijn hebben”. “Je voldoet aan al mijn eisen”, zei hij dan, en “Ik zou met je daten als ik kon. Jij bent alles wat me opwindt. Ik hoop dat ik ooit iemand zoals jij tegenkom.” Hij had een manier van praten waardoor ik me zo sexy en gewild voelde, maar tegelijkertijd vonden we het ook heerlijk om over normale dingen te praten, zoals videogames en films. Maar hoewel zijn lippen zoet waren, stak hij me als een bij…
We hadden meteen een enorme seksuele aantrekkingskracht en we flirtten constant met elkaar en praatten over onze verlangens, maar we benadrukten steeds dat we moesten wachten tot na het huwelijk om seks te hebben. Toch liet ik steeds doorschemeren dat ik wilde dat hij me kuste. Toen de dag aanbrak dat hij dat eindelijk deed, was ik in de zevende hemel. De volgende dag maakte hij het via een sms’je uit. Hij zei dat ik hem te veel had uitgedaagd, dat het mijn schuld was en dat ik hem nooit de ruimte had gegeven. Ik bleef maar proberen het af te sluiten, omdat ik zo in de war was over zijn beslissing om het uit te maken en mij de schuld te geven, terwijl hij juist altijd degene was die seksuele gesprekken initieerde.
Er zit echter meer achter dit verhaal.
In de daaropvolgende jaren, waarin we af en toe contact hadden, kwam ik erachter dat M, die beweerde een overtuigd christen te zijn, leider van de kerkband en actief in de kerkelijke bediening, schadelijke en walgelijke geruchten over mij had verspreid en veel mensen had overtuigd. Soms bood M zijn excuses aan en zei hij dat hij zou stoppen met het verspreiden van deze geruchten, om er later toch weer mee te beginnen.
Als reactie op de gemene dingen die hij deed, reageerde ik vaak fel op hem en de vriendengroep die ook die roddels over mij verspreidde. Ik sprak ze vaak persoonlijk of via berichten aan om ze te laten inzien dat ze fout zaten en dat er leugens werden verteld. Ik neem mezelf veel verwijten voor mijn eigen beslissingen om het niet te negeren of de andere wang toe te keren, maar ik was ook een meisje van 18 tot 20 jaar met een gebroken hart. Ik wilde gewoon dat die jongen ophield met gemeen te zijn, inzag hoe fout hij was en zag dat ik onvoorwaardelijk van hem hield. Mijn vrienden verklaarden me voor gek en velen van hen lieten me in de steek vanwege mijn gevoelens en de hoeveelheid tijd, energie en aandacht die het me kostte. Was dit allemaal mijn schuld?
Ik vraag God vaak waarom ik M zo erg mis. Was het omdat we zo’n sterke klik hadden, of was hij echt de ware? We wilden allebei hetzelfde, en ik werd verliefd op hem als op wie dan ook in mijn hele leven. Ik had nog nooit een christelijke man ontmoet die dezelfde dingen leuk vond als ik, die net zo seksueel intuïtief was als ik, maar die ook van God hield en Hem wilde volgen. Ik heb sindsdien andere relaties gehad, maar heb nooit dezelfde aantrekkingskracht en tevredenheid ervaren als hij me gaf. In de paar goede momenten die we hadden, was hij aardig en zorgzaam, en het was moeilijk te beseffen dat diezelfde persoon zo wraakzuchtig en hatelijk tegenover mij was.
Hij wist zoveel van mijn duistere verleden, waaronder misbruik, angst, depressie en liefdesverdriet waar ik mijn hele leven mee heb geworsteld, maar het kon hem niets schelen dat hij mijn reputatie en mijn studententijd zou verpesten. Hij gaf me het gevoel dat ik klein en waardeloos was, en zes jaar later bid ik nog steeds tot God dat Hij me toestaat hem volledig te vergeten. Ik huil nog steeds om hem en vraag me af wat ik had kunnen doen om hem terug te winnen of om hem bij me te laten blijven.
Maar de waarheid is dat hij me haat; dat heeft hij duidelijk gemaakt. Hij heeft alle diep persoonlijke dingen die hij over mij wist uit mijn duistere verleden tegen me gebruikt. Ik ben zo bang dat ik nooit meer een man zal vinden die me dat gevoel geeft, iemand die Christus liefheeft maar ook seksueel intuïtief is zoals ik.
Het zijn zes zware jaren geweest, en ik ben in therapie geweest om alle schadelijke gedachten die ik over mezelf was gaan hebben af te leren. Ik ben nog steeds aan het herstellen. Ik ben nog steeds aan het groeien en probeer de hoop niet op te geven dat ik iemand zoals hem zal vinden, maar dan zonder al die slechte eigenschappen, iemand die aan al mijn eisen voldoet.
Als je tot hier bent gekomen, bedankt voor het lezen en bedankt dat je een veilige plek voor me bent geweest om mijn verhaal te delen.